| SEIZOEN 2009 HB 2 |
|
Het was weer zo'n wedstrijd. Zo'n wedstrijd waar je naar uitkijkt. Eentje tegen een concurrent voor de onderste regionen. Er moest dus gewonnen worden. Een wedstrijd waarvoor je vroeg naar je nest gaat. Waar je 's ochtends al vroeg wakker voor bent. Helemaal geen wedstrijd om je te verslapen. Dat is eigenlijk onmogelijk. Laten we eerlijk zijn; het zonnetje scheen, de wind stond goed, het was droog en... moederdag, dus genoeg redenen om lekker op tijd op de club te zijn.... Maar niet voor Richard Schouten. Die hebben we voor de BP maar uit z'n bed gebeld... "Met Anne-Marie". "Goedemorgen Anne-Marie met Mark, waar is Richard?" "Die komt eraan hoor". "Mooi komt hij naar het veld??". Nee hoor, hij komt nu uit z'n bed..." Aahhhhh... Goed; rustig blijven. Ton is er nog niet, maar wat nu te doen... Maar laten merken denk ik, dat we dit niet accepteren. Even kijken op het terras. Wie zitten daar. Hé Tobias... ik heb net daarvoor een stukje gekeken van de wedstrijd van het derde. En toen kreeg Tobias toch een bal... zo'n koekie, zo'n dooie vangbal die je eigenlijk alleen achter je rug wilt vangen, maar dat maar niet doet omdat je de tegenstander niet belachelijk wilt maken (zelfs als het de Sullivans zijn). Nou die bal, wist mjn vriend Tobias te missen zoals eigenlijk alleen Tobias (nou ja en Jeroen van der Wal) kan missen. Echt een genot om naar te kijken... Maar voor de zekerheid toch maar iemand anders nemen. Hey daar zit hij.... half man...... half machine.... all Scholteis. De homerun king van een paar jaar geleden. Die kan mooi op één. Ook weer geregeld. Nu moet alleen Ton het hier nog meer eens zijn. Maar goed, Ton kwam net terug van een voetbaltoernooi van Myrte. Die was 2de gewonnen. En aangezien dat bij de Roestjes niet zoveel voorkomt, was hij het die dag met alles eens. Hij heeft zelfs voor het eerst een juiste voetbal uitslag aan mij doorgegeven. Maarten dus op één en Richard op de bank. En we werden niet teleur gesteld. In zijn eerste slagbeurt knalde de man van glas de bal meters over het hek. Hij nam daar ook Frank Hemmekam mee die al op het honk stond door 4 wijd. We liepen verder uit naar 16 - 6. De wedstrijd was eigenlijk binnen. Rik die een enorme jetlag had. Werd gewisseld in de 6de inning voor de geheel uitgeslapen en fitte Richard Schouten. Richard in het midveld. En toen kreeg Richard toch een bal... zo'n koekie, zo'n dooie vangbal die je eigenlijk alleen achter je rug wilt vangen, maar dat maar niet doet omdat je de tegenstander niet belachelijk wilt maken (zelfs als het Almere'90 is). Nou die bal, wist mjn vriend Richard te missen zoals eigenlijk alleen Tobias (nou ja en Jeroen van der Wal) kan missen. Echt een genot om naar te kijken..... alleen niet nu!!! Niet nou we onze tweede overwinning in zicht hadden. Gelukkig zat het binnenveld goed dicht met een wederom af en toe geniale Arie Duinmeijer. Uitslag uiteindelijk 16-12 voor ons en de tweede overwinning was een feit. Op naar het terras! |